Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 гонар, -у, мужчынскі род
  1. Грамадская або маральная годнасць, тое, што выклікае ўсеагульную павагу. Выдатная праца — справа гонару кожнага грамадзяніна. ▪ Пераступіць граніцу са сцягам вызвалення ў руках, ці ж гэта не радасць, не гонар? ← Алесь Пальчэўскі. Але нідзе, Нідзе, мой дружа верны, Не спляміў я Наш гонар баявы. ← Кастусь Кірэенка.
  2. Павага, слава. Гонар пераможцам. ▪ — Як відаць, вы [Максім] багаты чалавек, — адказала гаспадыня, — такая акуратнасць робіць вам гонар. ← Міхась Машара.
  3. Перавялічанае ўяўленне пра сваю годнасць; фанабэрыстасць, пыха. «О, чортаў шляхціц! — падумаў Якаў. — Столькі ў цябе гонару, што невядома, з якога боку прыступіцца...». ← Аркадзь Чарнышэвіч.
  •••
  Дошка гонару гл. дошка.
  Збіць гонар гл. збіць.
  Мець гонар гл. мець.
  Робіць гонар гл. рабіць.
  У гонар каго (высокі стыль) — у знак павагі да каго-н., ушанавання памяці аб кім-н.
   [Ад лац. honor.]