скнар

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова скнар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	скна́р мн. скна́ры
Родны каго? чаго?	скна́ра мн. скна́раў
Давальны каму? чаму?	скна́ру мн. скна́рам
Вінавальны каго? што?	скна́ра мн. скна́раў
Творны кім? чым?	скна́рам мн. скна́рамі
Месны у кім? у чым?	скна́ру мн. скна́рах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прысто́лак — скрыня ў стале, шуфляда
прыскры́нак — скрыначка ў куфры на бакавой сценцы для захоўвання дробных рэчаў

відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора

не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць