STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова скнар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скна́р мн. скна́ры |
| Родны каго? чаго? |
скна́ра мн. скна́раў |
| Давальны каму? чаму? |
скна́ру мн. скна́рам |
| Вінавальны каго? што? |
скна́ра мн. скна́раў |
| Творны кім? чым? |
скна́рам мн. скна́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
скна́ру мн. скна́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Колькі ваўка ні кармі, у слана таўсцейшы.
(прымаўка)sknar — беларуская лацінка
Слова скнар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скнар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скнара + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скля́ты (6)
(6) спі́нар ‹
› скляце́ністы (11)
(6) афінар ‹
› скме́ціць (8)
(9) дэльфінар ‹
› скна́ра (6)
(5) го́нар ‹
› скна́ра (6)
(7) у го́нар ‹
› скна́расць (9)
(5) до́нар ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Мазыр