аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова скнарасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скна́расць мн. скна́расці |
| Родны каго? чаго? |
скна́расці мн. скна́расцяў, скна́расцей |
| Давальны каму? чаму? |
скна́расці мн. скна́расцям |
| Вінавальны каго? што? |
скна́расць мн. скна́расці |
| Творны кім? чым? |
скна́расцю мн. скна́расцямі |
| Месны у кім? у чым? |
скна́расці мн. скна́расцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Свой над вірам патрасе, але ў вір не панясе.
мілагучная, непаўторная, найбагацейшая, сакавітая, старажытная, чароўная, родная
слоўнік эпітэтаўsknarasć — беларуская лацінка
Слова скнарасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скнарасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скнарлівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скна́р (5)
(9) во́дарасць ‹
› скна́ра (6)
(9) не́марасць ‹
› скна́ра (6)
(7) на́расць ‹
› скнарліва (9)
(7) па́расць ‹
› скна́рлівасць (12)
(8) ста́расць ‹
› скна́рлівы (9)
(9) хра́брасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.