пісклявіць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў пісклявіць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	піскля́віць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я піскля́ўлю мы піскля́вім ты піскля́віш вы піскля́віце ён, яна, яно піскля́віць яны піскля́вяць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. піскля́віла м. піскля́віў н. піскля́віла мн. піскля́вілі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты піскля́ў вы піскля́ўце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	піскля́вячы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як вол да карэ́ты — зусім не (прыйсціся да чаго-н.); пра таго, хто аказаўся недарэчным у нейкіх абставінах

бульба 2 кг
мука жытняя 250 г
мука пшанічная 250 г
яйкі 5 шт
лісічкі 500 г
тлустая смятана 800 г
сметанковае масла 200 г
сланечнікавы алей
рапсавы алей нефільтраваны (крыху)
кроп (на смак)
тонкая зялёная цыбуля (на смак)
соль, цукар, перац (на смак)

так, гэта дранік
пераасэнсаваны дранік

piskliavić — беларуская лацінка

Слова пісклявіць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: