плюхацець

гэта

— утвараць плюскат

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў плюхацець
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	плюхаце́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я плюхачу́ мы плюхаці́м ты плюхаці́ш вы плюхаціце́ ён, яна, яно плюхаці́ць яны плюхаця́ць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. плюхаце́ла м. плюхаце́ў н. плюхаце́ла мн. плюхаце́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты плюхаці́ вы плюхаці́це
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	плюхацячы́

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

— Ты не асілак, ты афэлак, — сказаў тата і паказаў, што дзверы адчыняюцца націсканнем на клямку.

pliuchacieć — беларуская лацінка

Слова плюхацець (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: