STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова плюхаценне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
плюхаце́нне мн. плюхаце́нні |
| Родны каго? чаго? |
плюхаце́ння мн. плюхаце́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
плюхаце́нню мн. плюхаце́нням |
| Вінавальны каго? што? |
плюхаце́нне мн. плюхаце́нні |
| Творны кім? чым? |
плюхаце́ннем мн. плюхаце́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
плюхаце́нні мн. плюхаце́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
Беларускую мову не трэба любіць — яе трэба ўжываць.
pliuchaciennie — беларуская лацінка
Слова плюхаценне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік плюхаценне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове плюхота + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› плюхану́ць (9)
(10) шархаце́нне ‹
› плю́хат (6)
(10) шурхаце́нне ‹
› плюхатлі́вы (10)
(9) пыхаце́нне ‹
› плюхаце́ць (9)
(8) мігце́нне ‹
› плю́хацца (8)
(7) адце́нне ‹
› плю́хаць (7)
(8) во́дценне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Face/Off