Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

горб, гарба, мужчынскі род
  1. Ненармальная пукатасць на спіне або на грудзях чалавека, якая ўтвараецца ад скрыўлення пазваночніка або грудной клеткі. За вайну Якім яшчэ больш падаўся, ссутуліўся, і ад гэтага горб на яго спіне здаваўся больш крутым, чым раней. ← Міхась Парахневіч. // Тлушчавы нараст на спіне некаторых жывёл, напрыклад вярблюда. // размоўнае слова грубае Спіна. За жыццё памясіў я нямала балот, панасіў на гарбу я нямала турбот. ← Уладзімір Дубоўка.
  2. чаго. Пукатасць, узвышэнне на якой-н. паверхні. Дзе-нідзе на палях агаліліся рыжыя гарбы узгоркаў. ← Міхась Пянкрат. Крыху правей, куды вядзе аўтастрада, чарнее горб маста. ← Аляксей Карпюк.
  •••
  Гнуць горб гл. гнуць.
  Сваім гарбом — цяжкай працай (жыць, зарабляць, здабываць і пад.).

❌

горб

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова горб
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	го́рб мн. гарбы́
Родны каго? чаго?	гарба́ мн. гарбо́ў
Давальны каму? чаму?	гарбу́ мн. гарба́м
Вінавальны каго? што?	го́рб мн. гарбы́
Творны кім? чым?	гарбо́м мн. гарба́мі
Месны у кім? у чым?	гарбе́ мн. гарба́х
Клічная форма	— мн. —

Слова горб (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік горб — у родным, давальным, творным і месным склоне

горб

Навігатар

Мемчыкі