горбік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова горбік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	го́рбік мн. го́рбікі
Родны каго? чаго?	го́рбіка мн. го́рбікаў
Давальны каму? чаму?	го́рбіку мн. го́рбікам
Вінавальны каго? што?	го́рбік мн. го́рбікі
Творны кім? чым?	го́рбікам мн. го́рбікамі
Месны у кім? у чым?	го́рбіку мн. го́рбіках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.

Рыгор Барадулін

1. Шукаеш беларускі адпаведнік.
2. Глядзіш у слоўнік.
3. Беларускае слова гучыць як расейскае.
4. Крывішся.
5. Пачынаеш новую ітэрацыю.

Гэтак выглядае бздура.
Са словам «бздура» вы чамусьці так не робіце.
І са словам «ітэрацыя» таксама.

Каб спыніць твае пакуты:
3. Насамрэч расейскае слова гучыць як беларускае. Ідзі далей.

(Па псіхалагічную дапамогу звяртайцеся да Старніка.)

horbik — беларуская лацінка

Слова горбік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: