зубік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова зубік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	зу́бік мн. зу́бікі
Родны каго? чаго?	зу́біка мн. зу́бікаў
Давальны каму? чаму?	зу́біку мн. зу́бікам
Вінавальны каго? што?	зу́бік мн. зу́бікі
Творны кім? чым?	зу́бікам мн. зу́бікамі
Месны у кім? у чым?	зу́біку мн. зу́біках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як анучаю па зубах — сказаць каму-н. што-н. непрыемнае

Бачыла парачку, яны былі на прабежцы, трымаліся за рукі — і гэта дало мне надзею, што аднойчы я сустрэну каго-небудзь, з кім мы зможам разам такія парачкі ненавідзець.

zubik — беларуская лацінка

Слова зубік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: