STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова зубашліфоўшчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зубашліфо́ўшчык мн. зубашліфо́ўшчыкі |
| Родны каго? чаго? |
зубашліфо́ўшчыка мн. зубашліфо́ўшчыкаў |
| Давальны каму? чаму? |
зубашліфо́ўшчыку мн. зубашліфо́ўшчыкам |
| Вінавальны каго? што? |
зубашліфо́ўшчыка мн. зубашліфо́ўшчыкаў |
| Творны кім? чым? |
зубашліфо́ўшчыкам мн. зубашліфо́ўшчыкамі |
| Месны у кім? у чым? |
зубашліфо́ўшчыку мн. зубашліфо́ўшчыках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як жаба цыцкі дасць
(‘нічога няма’, рус. хоть шаром покати)
— Здароў, што робіш?
— Беляшы ем, матулька напякла.
— Ты ж сказаў, што не ясі пасля шасці.
— Ну вось гэты шосты. Пасля яго не буду.
zubašlifoŭščyk — беларуская лацінка
Слова зубашліфоўшчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зубашліфоўшчык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зубец + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зубачы́стка (10)
(13) падрыхто́ўшчык ‹
› зубашліфава́льны (15)
(13) асфальто́ўшчык ‹
› зубашліфава́льшчык (17)
(10) шліфо́ўшчык ‹
› зубе́ц (5)
(16) рэзьбашліфо́ўшчык ‹
› зу́бік (5)
(10) шурфо́ўшчык ‹
› зубі́ла (6)
(11) страхо́ўшчык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
