аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
страхо́ўка — назоўнік страхо́ўшчыца — назоўнік
канцэпт

страхоўшчык

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова страхоўшчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 страхо́ўшчык

мн.  страхо́ўшчыкі
Родны
каго? чаго?		 страхо́ўшчыка

мн.  страхо́ўшчыкаў
Давальны
каму? чаму?		 страхо́ўшчыку

мн.  страхо́ўшчыкам
Вінавальны
каго? што?		 страхо́ўшчыка

мн.  страхо́ўшчыкаў
Творны
кім? чым?		 страхо́ўшчыкам

мн.  страхо́ўшчыкамі
Месны
у кім? у чым?		 страхо́ўшчыку

мн.  страхо́ўшчыках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

фацэтны — камічны, забаўны
фацэт — камічны, забаўны чалавек // нехта малазнаёмы; хто-н.


Моўная паліцыя папярэджвае:
На жаль, вы пішаце «нажаль». Не рабіце так.

І «на жаль» пабочнае слова, таму ставіцца коска.

strachoŭščyk — беларуская лацінка

Слова страхоўшчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік страхоўшчык — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове страхоўшчыца + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› страхо́тна (9)

(14) зубашліфо́ўшчык ‹

› страхо́тны (9)

(16) рэзьбашліфо́ўшчык ‹

› страхо́ўка (9)

(10) шурфо́ўшчык ‹

› страхо́ўшчыца (12)

(15) самастрахо́ўшчык ‹

› страхо́ціна (10)

(15) перастрахо́ўшчык ‹

› страхо́ціна (10)

(13) сустрахо́ўшчык ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

арэнда