STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова страхоціна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
страхо́ціна мн. страхо́ціны |
| Родны каго? чаго? |
страхо́ціны мн. страхо́цінаў, страхо́цін |
| Давальны каму? чаму? |
страхо́ціне мн. страхо́цінам |
| Вінавальны каго? што? |
страхо́ціну мн. страхо́цінаў, страхо́цін |
| Творны кім? чым? |
страхо́цінай, страхо́цінаю мн. страхо́цінамі |
| Месны у кім? у чым? |
страхо́ціне мн. страхо́цінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
Кожны нябожчык на Эверэсце калісьці быў неймаверна матываванай асобай.
strachocina — беларуская лацінка
Слова страхоціна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік страхоціна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове страхоціна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› страхо́ўка (9)
(8) шпро́ціна ‹
› страхо́ўшчык (11)
(7) асо́ціна ‹
› страхо́ўшчыца (12)
(9) пусто́ціна ‹
› страхо́цце (9)
(7) ка́рціна ‹
› страхо́цце (9)
(7) карці́на ‹
› страхузно́с (10)
(11) кінакарці́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
