STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шпроціна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шпро́ціна мн. шпро́ціны |
| Родны каго? чаго? |
шпро́ціны мн. шпро́цін |
| Давальны каму? чаму? |
шпро́ціне мн. шпро́цінам |
| Вінавальны каго? што? |
шпро́ціну мн. шпро́ціны |
| Творны кім? чым? |
шпро́цінай, шпро́цінаю мн. шпро́цінамі |
| Месны у кім? у чым? |
шпро́ціне мн. шпро́цінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Без карысці і мёд горкі.
— Здароў, што робіш?
— Беляшы ем, матулька напякла.
— Ты ж сказаў, што не ясі пасля шасці.
— Ну вось гэты шосты. Пасля яго не буду.
šprocina — беларуская лацінка
Слова шпроціна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шпроціна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шпроцінка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шпро́тавы (8)
(10) сарамо́ціна ‹
› шпро́тны (7)
(8) ашмо́ціна ‹
› шпро́ты (6)
(8) чаро́ціна ‹
› шпро́цінка (9)
(7) асо́ціна ‹
› шпры́нг (6)
(9) пусто́ціна ‹
› шпрынга́ртэн (11)
(10) страхо́ціна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Нам было ляніва перарабляць на беларускую.
Але ў нас ёсць беларускамоўны мем пра ляноту ў слове «лянота».
Паглядзіце, не палянуйцеся!