Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 горла, -а, ніякі род
  1. Храстковая трубка, якая змяшчаецца ў пярэдняй частцы шыі і з'яўляецца пачаткам стрававода і дыхальных шляхоў. Прапаласкаць горла. Пяршыць у горле. ▪ Сыр стаў у горле, і Гарбача пачала мучыць ікаўка. ← Рыгор Мурашка. // Пярэдняя частка шыі, у якой змяшчаецца гэта храстковая трубка. [Алік] ляжаў і чакаў, што вось-вось нехта наваліцца на яго, схапіць за горла, пачне душыць. ← Алесь Шашкоў. Каўнер ціснуў горла, замінаў гаварыць. ← Іван Мележ.
  2. Верхняя звужаная частка пасудзіны. Горла бутэлькі.
  3. Вузкі праход з заліва або ўнутранага мора ў адкрытае мора. // Рукаў у вусці ракі. // пераноснае значэнне Пра ўсякі вузкі праход у чым-н. Прайшоўшы праз вузкае горла маста, .. паток пяхоты разыходзіцца ад Нёмана веерам. ← Янка Брыль.
  •••
  Браць (узяць) за горла гл. браць.
  Вырваць з горла гл. вырваць.
  Горла перагрызці гл. перагрызці.
  Горлам браць гл. браць.
  Драць (ірваць, надрываць) горла гл. драць.
  Засесці ў горле гл. засесці.
  Заткнуць горла гл. заткнуць.
  З горла лезе (валіцца, прэ) гл. лезці.
  Клубок у горле гл. клубок.
  Ком у горле гл. ком.
  Кусок (кавалак) у горла не лезе (не ідзе) гл. кусок.
  На ўсё горла — вельмі моцна, з усёй сілы (крычаць, спяваць і пад.).
  Па горла — а) вельмі моцна (заняты, перагружаны і пад.). Завален работай па горла; б) вельмі многа (спраў, клопатаў і інш.). На прадвесні ў Хаіма Плаўніка работы было па горла. ← Сцяпан Александровіч.
  Прамачыць горла гл. прамачыць.
  Прыстаць з нажом да горла гл. прыстаць.
  Слёзы падступілі да горла гл. сляза.
  Станавіцца папярок горла гл. станавіцца.
  Стаяць калом у горле гл. стаяць.
  Стаяць папярок горла гл. стаяць.
  Сыты па горла гл. сыты.
  У горла не лезе гл. лезці.
  Як косць (кветка) у горле гл. косць.