прагарбець

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў прагарбець
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	прагарбе́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я прагарбе́ю мы прагарбе́ем ты прагарбе́еш вы прагарбе́еце ён, яна, яно прагарбе́е яны прагарбе́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. прагарбе́ла м. прагарбе́ў н. прагарбе́ла мн. прагарбе́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты прагарбе́й вы прагарбе́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	прагарбе́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І ў цесце можна палец вывіхнуць.

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

praharbieć — беларуская лацінка

Слова прагарбець (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: