хібець

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў хібець
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	хібе́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я хібе́ю мы хібе́ем ты хібе́еш вы хібе́еце ён, яна, яно хібе́е яны хібе́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. хібе́ла м. хібе́ў н. хібе́ла мн. хібе́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты хібе́й вы хібе́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	хібе́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Ад ляноты чакай бядоты.
Праца гадуе, а гультайства марнуе.
Дзе шчырая праца, там густа, а дзе лянота — пуста.

Бабуля паспрачалася з Ціханам, што ён не з'есць 26 пельменяў. Спрачаліся на прыбіранне ў кватэры. І вось Ціхан даядае 25-ы пельмень і разумее, што 26-га ў талерцы няма. Гэта ўсё, што трэба ведаць пра заключэнне дагавораў.

chibieć — беларуская лацінка

Слова хібець (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: