Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 прагнаць, -ганю, -гоніш, -гоніць; закончанае трыванне
  1. каго-што. Прымусіць пайсці адкуль-н. [Лабановіч] помніць спатканне з незнаёмаю жанчынаю, што ішла да яго, а ён прагнаў яе. ← Якуб Колас. Стары таксама падняўся.., без патрэбы паправіў на стале бялюткі абрус, прагнаў з лавы ката. ← Алена Васілевіч. // Вызваліць прымусова ад выканання якіх-н. абавязкаў. [Антаніна Пятроўна:] 3 завода цябе прагналі, і тут я вінавата. ← Кандрат Крапіва. // Прымусіць адступіць (ворага, непрыяцеля). Калі ж прагонім чужаземца, Калі пакінем мы лясы, Случчанка гладзіць зноў красёнцы Ткаць залатыя паясы. ← Анатоль Астрэйка.
  2. каго-што. Гонячы, прымусіць рухацца ў якім-н. напрамку праз што-н., побач з чым-н. і пад. Па цэнтральнай вуліцы прагналі некалькі чалавек палонных немцаў. ← Ілья Гурскі. — Я табе памагу прагнаць [кароў] паўз грэчку, — сказаў Скуратовіч. ← Кузьма Чорны. // Накіроўваючы куды-н., правесці. Прагнаць плыты.
  3. пераноснае значэнне; што. Прымусіць знікнуць; рассеяць, спыніць, пазбавіцца чаго-н. Думкі зусім прагналі сон. [Якаў] адчыніў свіран і сеў на парозе. ← Аркадзь Чарнышэвіч. Пачуўся недзе далёка-далёка плач трубы пастуха. Гэты знаёмы і блізкі сэрцу гук прагнаў усе змрочныя думкі. ← Міхась Чарот.
  4. што і без дапаўнення Вельмі хутка праехаць, прабегчы якую-н. адлегласць.
  5. што. Хутка рухаючыся або накіроўваючы рух чаго-н., утварыць пракос, разору і пад. Прагнаць пракос. Прагнаць разору.
  6. пераноснае значэнне; што. размоўнае слова Напіцца; наталіць. [Пор] піў і ўсё ніяк не мог прагнаць смагу. ← Іван Шамякін.