Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 сагнаць, зганю, згоніш, згоніць; закончанае трыванне
  1. каго-што. Прымусіць пайсці, пабегчы, паляцець і пад. з якога-н. месца, адкуль-н. Сагнаць муху. Сагнаць птушку з гнязда. ▪ Галоўны мінёр Скаварада махнуў рукой, сагнаў Шуру з насыпу. ← Іван Навуменка. Няёмка неяк узяць вось так сагнаць чалавека і самой усесціся. ← Алена Васілевіч. Пан Вальвацкі.., вярнуўшыся дадому, зараз жа загадаў парабкам сагнаць з лугу кармянецкія каровы. ← Кандрат Крапіва. // Прымусіць перасяліцца адкуль-н. Мог і дзедка Тады ўзбунтавацца, Калі іх сагналі з зямлі. ← Янка Сіпакоў.
  2. каго-што. Прыгнаць з розных месц, прымусіць сабрацца ў адно месца. Эсэсаўцы акружылі вёску, сагналі захопленых жыхароў у стайню, заперлі яе і падпалілі. ← Тарас Хадкевіч. / Пра вецер і пад. [Вецер] сагнаў хмары ў адно месца. ← Кузьма Чорны. // Змесці ў адно месца. Зарэцкі пералажыў відэльцы з месца на месца, пальцамі сагнаў крошкі на настольніку ў адну кучку. ← Янка Скрыган.
  3. каго-што. Адагнаць каго-што-н. на далёкую адлегласць. Цяглавую сілу, якую не паспелі эвакуіраваць, многія калгасы сагналі на далёкія выпасы. ← В. Казлоў. Адны могуць пажартаваць, а потым забыцца. Другія — проста па злосці сагнаць лодку. ← Мікола Ваданосаў. // Развеяць ветрам і пад. Сагнаць пыл. ▪ Ранішні вецер разарваў хмары, сагнаў іх кудысьці на край небасхілу. ← Алесь Шашкоў. Вецер сагнаў апаўшае лісце з паляны ў лес, і пад дубамі зямлю густа ўсцілалі жоўта-зялёныя жалуды. ← Іван Шамякін. // Змятаючы, ачысціць ад чаго-н. Сагнаць каласы мятлою з зерня.
  4. што. Растапіць (пра снег). А як толькі сонца згоніць снег з высокіх лапінак на лагу, яны становяцца нашымі стадыёнамі. ← Янка Сіпакоў. / у безасабовая форма ужыв. Снег сагнала дні за тры, і ўжо жаўрукі ціліўкалі, заходзілася ў блакітнай вышыні неба. ← Раман Сабаленка. Вясна прыйшла імклівая, хуткая. За які тыдзень снег сагнала нават у лесе. ← Іван Навуменка.
  5. што. Пазбавіцца ад чаго-н. Сагнаць бародаўку. Сагнаць рабацінне. ▪ І я [курыца] часамі ўзлятаю — На плот, на хлеў, на сенавал, Каб тлушч сагнаць, крыху размяцца, Але ні воплескаў мне, ні пахвал... ← Эдуард Валасевіч. // пераноснае значэнне Аб знікненні якога-н. пачуцця, ухмылкі і пад. Гаспадар пакоя неяк знячэўку ўстрапянуўся, ураз сагнаў ўсмешку з твару, які стаў ад таго сумны і посны. ← Васіль Быкаў.
  •••
  Сагнаць ахвоту — задаволіць жаданне, нацешыцца чым-н.
  Сагнаць вагу — палягчэць у выніку пэўнай сістэмы харчавання, фізічных практыкаванняў і пад.
  Сагнаць злосць на кім — даць выхад сваёй зласлівасць. Я са слязьмі на вачах пазіраў, як бедны конь гатоў быў вылузацца са шнуры, мне шкада было яго, але я ведаў, што ніякія просьбы не памогуць: пакуль бацька не згоніць злосці — не адстане. ← Уладзімір Дамашэвіч.
  Сагнаць смагу — задаволіць патрэбнасць у вадзе. [Язэп] пачаў сасмоктваць расу з травы і неўзабаве сагнаў пякучую смагу. ← Алесь Асіпенка.
  Сагнаць сто патоў з каго — прымусіць працаваць да знямогі.
  Сагнаць стружку з каго — прабраць, прапясочыць каго-н. — Правільна, Валя! Няхай з яго там стружку згоняць. Іш, распусціўся тут, — уставіў Яўген. ← Алесь Савіцкі.
  Сагнаць фанабэрыю (ныху) з каго — асадзіць каго-н., паставіць на месца.