праімчаць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў праімчаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	праімча́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я праімчу́ мы праімчы́м ты праімчы́ш вы праімчыце́ ён, яна, яно праімчы́ць яны праімча́ць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. праімча́ла м. праімча́ў н. праімча́ла мн. праімча́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты праімчы́ вы праімчы́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	праімча́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

З дзяцінства баюся хадзіць да варажбітак. Бо калі яна і сапраўды ўсё бачыць, то скажа: «авохці мне, колькі ж ты драчунькаеш!»

praimčać — беларуская лацінка

Слова праімчаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: