пракняжыць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў пракняжыць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	пракня́жыць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я пракня́жу мы пракня́жым ты пракня́жыш вы пракня́жыце ён, яна, яно пракня́жыць яны пракня́жаць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. пракня́жыла м. пракня́жыў н. пракня́жыла мн. пракня́жылі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты пракня́ж, пракня́жы вы пракня́жце, пракня́жыце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	пракня́жыўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Паспех — людзям на смех.
Ад спеху не нарабіць бы смеху.

У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.

prakniažyć — беларуская лацінка

Слова пракняжыць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: