пракляцтва

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пракляцтва
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пракля́цтва мн. пракля́цтвы
Родны каго? чаго?	пракля́цтва мн. пракля́цтваў
Давальны каму? чаму?	пракля́цтву мн. пракля́цтвам
Вінавальны каго? што?	пракля́цтва мн. пракля́цтвы
Творны кім? чым?	пракля́цтвам мн. пракля́цтвамі
Месны у кім? у чым?	пракля́цтве мн. пракля́цтвах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Вы чамусьці пішаце жывём/пачнём праз е.
Штраф 100 талераў ад моўнай паліцыі.

не адмоўнай, а ад моўнай

prakliactva — беларуская лацінка

Слова пракляцтва (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: