аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гравюрка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гравю́рка мн. гравю́ркі |
| Родны каго? чаго? |
гравю́ркі мн. гравю́рак |
| Давальны каму? чаму? |
гравю́рцы мн. гравю́ркам |
| Вінавальны каго? што? |
гравю́рку мн. гравю́ркі |
| Творны кім? чым? |
гравю́ркай, гравю́ркаю мн. гравю́ркамі |
| Месны у кім? у чым? |
гравю́рцы мн. гравю́рках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто чужога не шануе, свайго мець не будзе.
— Заходзь, даражэнькі. Госць у хаце — Бог у хаце.
— Слухай, ты багаты на грошы? Пазыч мне грошай!
— І кот не мыўся, і госць з’явіўся. Ідзі, куды ішоў.
hraviurka — беларуская лацінка
Слова гравюрка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гравюрка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове граганне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гравіямы́йка (11)
(7) мутэ́рка ‹
› гравіясарціро́ўка (16)
(7) футэ́рка ‹
› гравю́ра (7)
(8) акушэ́рка ‹
› гравю́рны (8)
(7) казю́рка ‹
› гра́ганне (8)
(6) дзю́рка ‹
› гра́гаць (7)
(7) кузю́рка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.