Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

града, -ы; мн. грады (з лічэбнік 2, 3, 4 грады), град; жаночы род
  1. Палоска зямлі, спецыяльна прыгатаваная для вырошчвання агародніны, кветак. Рабіць грады. Града агуркоў. Палоць грады. Паліваць грады. ▪ Зелянее многа град. Тут — цыбуля, памідоры, Морква, рэпа і салат. ← Іван Муравейка. У агароднай брыгадзе высаджвалі з парнікоў на грады расаду капусты. ← Антон Бялевіч.
  2. Ланцуг невысокіх гор, узгоркаў. Сонца было ўжо зусім нізка над градою узгоркаў. ← Янка Брыль. Граду раскалоўшы клінам, Пераліваецца водамі Ля скал Енісей. ← Міхась Калачынскі.
  3. Мноства аднастайных прадметаў, размешчаных у адзін рад. Града камення загароджвала шлях вадзе, і разгневаны паток дыбіўся, лез на каменне. ← Іван Шамякін. // Паласа лесу. [Пархвен] мінуў доўгую граду хмызу, перайшоў упоперак шашу і як бы ўпаў у вільгаць логу. ← Кузьма Чорны.

❌

града

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова града
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	града́ мн. гра́ды, (2, 3, 4) грады́
Родны каго? чаго?	грады́ мн. гра́д
Давальны каму? чаму?	градзе́ мн. гра́дам
Вінавальны каго? што?	граду́ мн. гра́ды, (2, 3, 4) грады́
Творны кім? чым?	градо́й, градо́ю мн. гра́дамі
Месны у кім? у чым?	градзе́ мн. гра́дах
Клічная форма	— мн. —

Слова града (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік града — у родным, давальным, творным і месным склоне

града

Навігатар

Мемчыкі