Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

здрада, -ы, Месны склон -дзе, жаночы род
1. Дзеянне паводле дзеяслоў здраджваць — здрадзіць (у 1 знач.); вераломства. А калі б я парушыў прысягу, Гнеў сяброў хай мяне не міне, Хай ад рук партызанаў я лягу, Пакарайце за здраду мяне. ← Анатоль Астрэйка.
2. Дзеянне паводле дзеяслоў здраджваць — здрадзіць (у 2 знач.). Здрада ідэалам. ▪ Як самае нікчэмнае падзенне, народная мудрасць асуджае здраду звычаям свайго народа. ← Рыгор Шкраба. // Парушэнне сямейнай вернасці, вернасці ў каханні. Урэшце рэшт скончылася тым, што дзяўчына знайшла больш уважлівага хлопца і вышла замуж. Андрэй балюча перажываў здраду. ← Іван Шамякін.

❌

здрада

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова здрада
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	здра́да мн. здра́ды
Родны каго? чаго?	здра́ды мн. здра́д
Давальны каму? чаму?	здра́дзе мн. здра́дам
Вінавальны каго? што?	здра́ду мн. здра́ды
Творны кім? чым?	здра́дай, здра́даю мн. здра́дамі
Месны у кім? у чым?	здра́дзе мн. здра́дах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Дзе двое, там рада, дзе трое, там здрада.

Здраду прымаюць, а здрадніка вешаюць.

Слова здрада (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік здрада — у родным, давальным, творным і месным склоне

здрада

Навігатар

Мемчыкі