прамаячыць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў прамаячыць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	прамая́чыць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я прамая́чу мы прамая́чым ты прамая́чыш вы прамая́чыце ён, яна, яно прамая́чыць яны прамая́чаць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. прамая́чыла м. прамая́чыў н. прамая́чыла мн. прамая́чылі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты прамая́ч вы прамая́чце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	прамая́чыўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для сябе будую дом,
табе, нашчадак, у добры дар.
Калі падабаеш — прымі з удзячнасцю,
калі дрэнны — збудуй новы.

надпіс на будынку (Мір, 1609)

Шукаў хату вайсковец. Прыйшоў першы раз глядзець, абышоў усе пакоі, вярнуўся ў прыхожую, паказвае на ўваходныя дзверы і пытаецца:
— А там што за пакой?

pramajačyć — беларуская лацінка

Слова прамаячыць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: