прамая

гэта

назоўнік
субстантываваны
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення

праскланяць слова прамая
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. прама́я м. — н. — мн. прамы́я
Родны каго? чаго?	ж. прамо́й м. — н. — мн. прамы́х
Давальны каму? чаму?	ж. прамо́й м. — н. — мн. прамы́м
Вінавальны каго? што?	ж. праму́ю м. — н. — мн. прамы́я
Творны кім? чым?	ж. прамо́й, прамо́ю м. — н. — мн. прамы́мі
Месны у кім? у чым?	ж. прамо́й м. — н. — мн. прамы́х

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хоць за казла, абы замуж пайшла.

не рабіце так

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

pramaja — беларуская лацінка

Слова прамая (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: