STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
субстантываваны
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення
праскланяць слова мілая
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
мі́лая
м. — н. — мн. мі́лыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
мі́лай
м. — н. — мн. мі́лых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
мі́лай
м. — н. — мн. мі́лым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
мі́лую
м. — н. — мн. мі́лых |
| Творны кім? чым? |
ж.
мі́лай, мі́лаю
м. — н. — мн. мі́лымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
мі́лай
м. — н. — мн. мі́лых |
скарбніца
непісьменна:
самы лепшы, прыгажэйшы горад, гэтая цукерка смачней
— Мілая, я ўсё зразумеў, вярніся да мяне, калі ласка!
— І што ты зразумеў?
— Што акрамя цябе я анікому не патрэбны!
— Мілая, ты пакрыўдзілася?
— Не.
— А дзе мой ручнік?
— На швабры.
milaja — беларуская лацінка
Слова мілая (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мілая — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове міленарызм + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мі́лачка (7)
(10) старэ́нькая ‹
› мі́лашавіцкі (11)
(5) мала́я ‹
› мілашча́сна (10)
(10) пацярпе́лая ‹
› міле́віцкі (9)
(3) ма́я ‹
› міле́йкаўскі (11)
(6) прама́я ‹
› міле́йшы (7)
(5) шамая́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
