прамыркнуць

гэта

— ціха прарыкаць; працадзіць праз зубы што-небудзь і без прамога дапаўнення

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў прамыркнуць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	прамы́ркнуць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я прамы́ркну мы прамы́ркнем ты прамы́ркнеш вы прамы́ркнеце ён, яна, яно прамы́ркне яны прамы́ркнуць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. прамы́ркнула м. прамы́ркнуў н. прамы́ркнула мн. прамы́ркнулі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты прамы́ркні вы прамы́ркніце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	прамы́ркнуўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Тое з вадою не збяжыць.

Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

pramyrknuć — беларуская лацінка

Слова прамыркнуць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: