прамылка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова прамылка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прамы́лка мн. прамы́лкі
Родны каго? чаго?	прамы́лкі мн. прамы́лак
Давальны каму? чаму?	прамы́лцы мн. прамы́лкам
Вінавальны каго? што?	прамы́лку мн. прамы́лкі
Творны кім? чым?	прамы́лкай, прамы́лкаю мн. прамы́лкамі
Месны у кім? у чым?	прамы́лцы мн. прамы́лках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

ChatGPT трэба спытаць толькі адно:
Калі ты знішчыш чалавецтва і як?

pramylka — беларуская лацінка

Слова прамылка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: