аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ухмылка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ухмы́лка мн. ухмы́лкі |
| Родны каго? чаго? |
ухмы́лкі мн. ухмы́лак |
| Давальны каму? чаму? |
ухмы́лцы мн. ухмы́лкам |
| Вінавальны каго? што? |
ухмы́лку мн. ухмы́лкі |
| Творны кім? чым? |
ухмы́лкай, ухмы́лкаю мн. ухмы́лкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ухмы́лцы мн. ухмы́лках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Седзячы, нічога не выседзіш.
— Каву будзеш?
— Ты так дзіўна вымаўляеш слова «віно».
uchmylka — беларуская лацінка
Слова ухмылка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ухмылка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове уходдзе + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ухмы́лісты (9)
(7) памы́лка ‹
› ухмылі́цца (9)
(8) прамы́лка ‹
› ухмы́ліцца (9)
(7) абмы́лка ‹
› ухмыльну́цца (11)
(7) бары́лка ‹
› ухмыля́цца (9)
(7) гарылка ‹
› у́хнуць (6)
(7) мары́лка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.