аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова марылка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мары́лка мн. мары́лкі |
| Родны каго? чаго? |
мары́лкі мн. мары́лак |
| Давальны каму? чаму? |
мары́лцы мн. мары́лкам |
| Вінавальны каго? што? |
мары́лку мн. мары́лкі |
| Творны кім? чым? |
мары́лкай, мары́лкаю мн. мары́лкамі |
| Месны у кім? у чым? |
мары́лцы мн. мары́лках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не ўсякая мука хлебам стане.
Правільна казаць «едзь», але калі мне хтосьці скажа «ехай на мора, я ўсё аплачу», то я паехаю.
marylka — беларуская лацінка
Слова марылка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік марылка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове марыльня + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› марыі́нскі (9)
(7) ухмы́лка ‹
› мары́йка (7)
(7) бары́лка ‹
› мары́йскі (8)
(7) гарылка ‹
› мары́льны (8)
(7) пары́лка ‹
› мары́льня (8)
(10) белакры́лка ‹
› мары́льшчык (10)
(11) віслакры́лка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.