прожылка

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова прожылка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	про́жылка мн. про́жылкі
Родны каго? чаго?	про́жылкі мн. про́жылак
Давальны каму? чаму?	про́жылцы мн. про́жылкам
Вінавальны каго? што?	про́жылку мн. про́жылкі
Творны кім? чым?	про́жылкай, про́жылкаю мн. про́жылкамі
Месны у кім? у чым?	про́жылцы мн. про́жылках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Чалавек не сонца — усіх не сагрэе.

Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:

Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.

prožylka — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА