STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова прожаўць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
про́жаўць мн. про́жаўці |
| Родны каго? чаго? |
про́жаўці мн. про́жаўцяў, про́жаўцей |
| Давальны каму? чаму? |
про́жаўці мн. про́жаўцям |
| Вінавальны каго? што? |
про́жаўць мн. про́жаўці |
| Творны кім? чым? |
про́жаўцю мн. про́жаўцямі |
| Месны у кім? у чым? |
про́жаўці мн. про́жаўцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на вуснах мёд, а ў (на) сэрцы лёд у каго — хто-н. знешне ветлівы, далікатны, а спадцішка прычыняе шкоду, непрыемнасці
Продкам — нізкі паклон, нашчадкам — добры дом.
Сабе за правіла ўзяць:
Рабіць як мае быць, каб цудоўна жыць.
prožaŭć — беларуская лацінка
Слова прожаўць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прожаўць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прожылак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› про́дых (6)
(7) прычуць ‹
› про́едзь (7)
(7) знячу́ць ‹
› про́жар (6)
(9) шуць-шу́ць ‹
› про́жылак (8)
(5) бо́ўць ‹
› про́жылка (8)
(5) жо́ўць ‹
› про́за (5)
(7) фіні́фць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
