мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова гранітчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
грані́тчык мн. грані́тчыкі |
| Родны каго? чаго? |
грані́тчыка мн. грані́тчыкаў |
| Давальны каму? чаму? |
грані́тчыку мн. грані́тчыкам |
| Вінавальны каго? што? |
грані́тчыка мн. грані́тчыкаў |
| Творны кім? чым? |
грані́тчыкам мн. грані́тчыкамі |
| Месны у кім? у чым? |
грані́тчыку мн. грані́тчыках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Добраму ўсюды добра (а кепскаму кепска).
— Якая смачная ў вас гарбата, што гэта за гатунак?
— Гэта каньяк…
hranitčyk — беларуская лацінка
Слова гранітчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гранітчык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гранітызацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› граніто́ідны (11)
(12) радыкулі́тчык ‹
› граніто́левы (11)
(10) дынамі́тчык ‹
› граніто́ль (9)
(8) лімі́тчык ‹
› гранітыза́цыя (12)
(8) зені́тчык ‹
› грані́ца (7)
(10) анекдо́тчык ‹
› гра́ніцкі (8)
(10) тэрако́тчык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).