мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
граніто́ль — назоўнік гранітыза́цыя — назоўнік
канцэпт

гранітчык

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова гранітчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
грані́тчык

мн.  грані́тчыкі
Родны
каго? чаго?
грані́тчыка

мн.  грані́тчыкаў
Давальны
каму? чаму?
грані́тчыку

мн.  грані́тчыкам
Вінавальны
каго? што?
грані́тчыка

мн.  грані́тчыкаў
Творны
кім? чым?
грані́тчыкам

мн.  грані́тчыкамі
Месны
у кім? у чым?
грані́тчыку

мн.  грані́тчыках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Добраму ўсюды добра (а кепскаму кепска).


— Якая смачная ў вас гарбата, што гэта за гатунак?
— Гэта каньяк…

можна казаць «чай», але мованацыкі вас з’ядуць

hranitčyk — беларуская лацінка

Слова гранітчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік гранітчык — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове гранітызацыя + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


граніто́ідны (11)

(12) радыкулі́тчык

граніто́левы (11)

(10) дынамі́тчык

граніто́ль (9)

(8) лімі́тчык

гранітыза́цыя (12)

(8) зені́тчык

грані́ца (7)

(10) анекдо́тчык

гра́ніцкі (8)

(10) тэрако́тчык


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

how to tell time

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).