мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
гранітыза́цыя — назоўнік гра́ніцкі — прыметнік
канцэпт

граніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова граніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
грані́ца

мн.  грані́цы
Родны
каго? чаго?
грані́цы

мн.  грані́ц
Давальны
каму? чаму?
грані́цы

мн.  грані́цам
Вінавальны
каго? што?
грані́цу

мн.  грані́цы
Творны
кім? чым?
грані́цай, грані́цаю

мн.  грані́цамі
Месны
у кім? у чым?
грані́цы

мн.  грані́цах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца


— Памятаеш, ты ўчора купіў бульбу? Пасля працы купі бульбу.
— А што з ёй здарылася? Яна сапсавалася?
— Не, яна буракі.


hranica — беларуская лацінка

Слова граніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік граніца — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове гранічка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


граніто́ль (9)

(6) ра́ніца

грані́тчык (9)

(8) зарані́ца

гранітыза́цыя (12)

(13) бяссрэ́браніца

гра́ніцкі (8)

(9) баграні́ца

грані́цца (8)

(9) заграні́ца

грані́ць (7)

(7) драні́ца


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

га