STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова граніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
грані́ца мн. грані́цы |
| Родны каго? чаго? |
грані́цы мн. грані́ц |
| Давальны каму? чаму? |
грані́цы мн. грані́цам |
| Вінавальны каго? што? |
грані́цу мн. грані́цы |
| Творны кім? чым? |
грані́цай, грані́цаю мн. грані́цамі |
| Месны у кім? у чым? |
грані́цы мн. грані́цах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
— Памятаеш, ты ўчора купіў бульбу? Пасля працы купі бульбу.
— А што з ёй здарылася? Яна сапсавалася?
— Не, яна буракі.
hranica — беларуская лацінка
Слова граніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік граніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гранічка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› граніто́ль (9)
(6) ра́ніца ‹
› грані́тчык (9)
(8) зарані́ца ‹
› гранітыза́цыя (12)
(13) бяссрэ́браніца ‹
› гра́ніцкі (8)
(9) баграні́ца ‹
› грані́цца (8)
(9) заграні́ца ‹
› грані́ць (7)
(7) драні́ца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
