Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 прываліць¹, -валю, -валіш, -валіць; закончанае трыванне
  1. каго-што. Прыперці, прыхіліць да чаго-н. Прываліць бервяно да сцяны. // Прыкрыць, прыціснуць зверху чым-н. Прываліць каменем. ▪ [Снег] прыкрыў, прываліў з восені багну і ваду ў балотах. ← Барыс Сачанка. // безасабовая форма Прыціснуць, прыдушыць. Гэтая дзяўчына пераклала немцам, быццам у лесе сасной прываліла рабочага і патрэбна медыцынская дапамога. ← Аляксей Карпюк.
  2. спецыяльны тэрмін Прыстаць, прычаліць (пра судна). Параход прываліў да берага.
  3. размоўнае слова Прыйсці, сабрацца ў вялікай колькасці. Раз, ужо ў познюю восень, грамада мужыкоў прываліла ў школу. ← Якуб Колас. Як заўсёды.., на сход прываліла ўся вёска; моладзь — тая наперадзе. ← Мікола Нікановіч. Прывалілі людзі з саду: — Што такое? — Што за гром? ← Антон Бялевіч. / у безасабовая форма ужыв. У мястэчка за апошні месяц прываліла нямала рознага люду. ← Іван Навуменка. // пераноснае значэнне з'явіцца, прыйсці (пра што-н. нечаканае або ў вялікай колькасці). [Аўгусцін:] — Чуў, чуў, Мікалай, пра тваю знаходку. Во шчасце прываліла! ← Уладзімір Паўлаў. Здаецца, ніколі .. [вясны] так пс чакалі, як сёлета. Ажн[о] во яно, прываліла цяпло. ← Алесь Савіцкі. Дабро прываліла ў хату, але да раніцы яго яшчэ трэба добра прыхаваць. ← Рыгор Няхай. / у безасабовая форма ужыв. Мадэльшчыкаў мала, а новых заказаў многа цяпер прываліла. ← Кузьма Чорны.
 прываліць², -валю, -валіш, -валіць; закончанае трыванне, што.
  Трохі, не поўнасцю зваліць (сукно).