зухваліць

гэта

— хваліць каго-небудзь, што-небудзь

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў зухваліць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	зухва́ліць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я зухва́лю мы зухва́лім ты зухва́ліш вы зухва́ліце ён, яна, яно зухва́ліць яны зухва́ляць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. зухва́ліла м. зухва́ліў н. зухва́ліла мн. зухва́лілі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты зухва́ль вы зухва́льце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	зухва́лячы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Гуляй, дзяціна: твая гадзіна!

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

zuchvalić — беларуская лацінка

Слова зухваліць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: