STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова зухвал
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зухва́л мн. зухва́лы |
| Родны каго? чаго? |
зухва́ла мн. зухва́лаў |
| Давальны каму? чаму? |
зухва́лу мн. зухва́лам |
| Вінавальны каго? што? |
зухва́ла мн. зухва́лаў |
| Творны кім? чым? |
зухва́лам мн. зухва́ламі |
| Месны у кім? у чым? |
зухва́ле мн. зухва́лах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
— Дзякуй, але рэлакацыя мяне не цікавіць.
— А рэінкарнацыя?
zuchval — беларуская лацінка
Слова зухвал (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зухвал — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зухваласць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зухавы́ (6)
(9) балвахва́л ‹
› зухаўскі́ (8)
(9) зоркахва́л ‹
› зу́хаць (6)
(8) самахва́л ‹
› зухва́ласць (10)
(8) агняхва́л ‹
› зухва́ліцца (10)
(5) вывал ‹
› зухва́ліць (9)
(6) прыва́л ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
