прывінчваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў прывінчваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	прыві́нчваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я прыві́нчваю мы прыві́нчваем ты прыві́нчваеш вы прыві́нчваеце ён, яна, яно прыві́нчвае яны прыві́нчваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. прыві́нчвала м. прыві́нчваў н. прыві́нчвала мн. прыві́нчвалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты прыві́нчвай вы прыві́нчвайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	прыві́нчваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)

прызнайся: ты не ўмееш замясіць хлеба і хату тваю падмятае робат

— Добры вечар. Гарэлку з колай, калі ласка.
— Скончылася. Пепсі падыдзе?
— Давайце.
Так я першы раз у жыцці паспытаў пепсі з колай.

pryvinčvać — беларуская лацінка

Слова прывінчваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: