мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
прыві́нчаны — дзеепрыметнік прыві́нчвацца — дзеяслоў
канцэпт

прывінчванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова прывінчванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
прыві́нчванне

мн.  прыві́нчванні
Родны
каго? чаго?
прыві́нчвання

мн.  прыві́нчванняў
Давальны
каму? чаму?
прыві́нчванню

мн.  прыві́нчванням
Вінавальны
каго? што?
прыві́нчванне

мн.  прыві́нчванні
Творны
кім? чым?
прыві́нчваннем

мн.  прыві́нчваннямі
Месны
у кім? у чым?
прыві́нчванні

мн.  прыві́нчваннях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дзе двое, там рада, дзе трое, там здрада.


Ідыёт — грамадзянін поліса, які не ўдзельнічае ў грамадскім жыцці і не цікавіцца палітыкай.

(з гісторыі Старажытнай Грэцыі)

pryvinčvannie — беларуская лацінка

Слова прывінчванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік прывінчванне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове прывітанка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


прывіну́ць (9)

(11) узві́нчванне

прыві́нчаны (10)

(10) уві́нчванне

прыві́нчаны (10)

(11) выві́нчванне

прыві́нчвацца (12)

(11) дако́нчванне

прыві́нчваць (11)

(11) пато́нчванне

прывіса́ць (9)

(11) выто́нчванне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

на календары лета

Беларусы ніколі не віталіся «добрай раніцы», бо дурнота гэтак вітацца, калі прачынаешся ў абед.