мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
прывіта́льны — прыметнік прывіта́нне — назоўнік
канцэпт

прывітанка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова прывітанка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
прывіта́нка

мн.  прывіта́нкі
Родны
каго? чаго?
прывіта́нкі

мн.  прывіта́нак
Давальны
каму? чаму?
прывіта́нцы

мн.  прывіта́нкам
Вінавальны
каго? што?
прывіта́нку

мн.  прывіта́нкі
Творны
кім? чым?
прывіта́нкай, прывіта́нкаю

мн.  прывіта́нкамі
Месны
у кім? у чым?
прывіта́нцы

мн.  прывіта́нках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.


Уначы прадметы мяняюць свае контуры. Бярэш шклянку вадзіцы папіць — а ў руцэ ўжо чамусьці бутэрброд з кілбасой.


pryvitanka — беларуская лацінка

Слова прывітанка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік прывітанка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове прывітанне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


прыві́слінскі (12)

(7) шата́нка

прывіта́льна (11)

(11) магамета́нка

прывіта́льны (11)

(9) завіта́нка

прывіта́нне (10)

(7) гіта́нка

прывіта́нне (10)

(12) неапаліта́нка

прывіта́ны (9)

(8) султа́нка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

магніцікі з паходаў