аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова адгароджванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
адгаро́джванне мн. адгаро́джванні |
| Родны каго? чаго? |
адгаро́джвання мн. адгаро́джванняў |
| Давальны каму? чаму? |
адгаро́джванню мн. адгаро́джванням |
| Вінавальны каго? што? |
адгаро́джванне мн. адгаро́джванні |
| Творны кім? чым? |
адгаро́джваннем мн. адгаро́джваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
адгаро́джванні мн. адгаро́джваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
язык гладка ходзіць (у каго, чый) — хто-н. умее свабодна, лёгка і прыгожа гаварыць
— Памятаеш, ты ўчора купіў бульбу? Пасля працы купі бульбу.
— А што з ёй здарылася? Яна сапсавалася?
— Не, яна буракі.
adharodžvannie — беларуская лацінка
Слова адгароджванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік адгароджванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове адгародка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› адгаро́джанасць (14)
(15) узнагаро́джванне ‹
› адгаро́джаны (11)
(15) перагаро́джванне ‹
› адгаро́джаны (11)
(13) абгаро́джванне ‹
› адгаро́джвацца (13)
(14) разгаро́джванне ‹
› адгаро́джваць (12)
(13) выгаро́джванне ‹
› адгаро́дка (9)
(14) прыгаро́джванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.