прыгароджванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова прыгароджванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прыгаро́джванне мн. прыгаро́джванні
Родны каго? чаго?	прыгаро́джвання мн. прыгаро́джванняў
Давальны каму? чаму?	прыгаро́джванню мн. прыгаро́джванням
Вінавальны каго? што?	прыгаро́джванне мн. прыгаро́джванні
Творны кім? чым?	прыгаро́джваннем мн. прыгаро́джваннямі
Месны у кім? у чым?	прыгаро́джванні мн. прыгаро́джваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Чужы дрын вялікі, а свайго не відаць.

калі нейкай прыказкі няма, то яе варта прыдумаць

pryharodžvannie — беларуская лацінка

Слова прыгароджванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: