Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

гром, -у, мужчынскі род
  1. Грукат і трэск, якія суправаджаюць маланку ў час навальніцы. Голасам моцы, ціха і важна Гром пракаціўся ўгары. Луг адазваўся грому працяжна, Лес адгукнуўся стары. ← Якуб Колас. Гром грыміць і грыміць... б'е пярун агнявы. ← Міхась Чарот. З вялікага грому дажджу не бывае. ← Прыказка.
  2. чаго або які. Моцны гул, грукат. Гром кананады. Гарматы гром. ▪ Узнялася магутная людская хваля, ударыла громам воплескаў. ← Іван Шамякін.
  •••
  Як гром з яснага неба — раптоўна, зусім нечакана (здарылася што-н., з'явіўся хто-н. і пад.). Як гром з яснага неба было для Малышава з'яўленне упаўнаважаных ад сельскага савета. ← Алесь Пальчэўскі.

❌

гром

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова гром
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	гро́м мн. грамы́
Родны каго? чаго?	гро́му мн. грамо́ў
Давальны каму? чаму?	гро́му мн. грама́м
Вінавальны каго? што?	гро́м мн. грамы́
Творны кім? чым?	гро́мам мн. грама́мі
Месны у кім? у чым?	гро́ме мн. грама́х
Клічная форма	— мн. —

Слова гром (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік гром — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Можаце пісаць твітар праз а. Старнік дае дазвол.