аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова грозьба
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гро́зьба мн. гро́зьбы |
| Родны каго? чаго? |
гро́зьбы мн. гро́зьб, гро́зьбаў |
| Давальны каму? чаму? |
гро́зьбе мн. гро́зьбам |
| Вінавальны каго? што? |
гро́зьбу мн. гро́зьбы |
| Творны кім? чым? |
гро́зьбай, гро́зьбаю мн. гро́зьбамі |
| Месны у кім? у чым? |
гро́зьбе мн. гро́зьбах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І Бога не гнявіць, і чорту дагадзіць.
Крышыць буракі на абодва бакі.
(и нашим и вашим)
Стаю на кухні, гатую. Падыходзіць сын і кажа: «Тат, калі я буду працаваць, я буду табе і прадукты купляць, і камуналку аплачваць!» Я аж праслязіўся. Яму 29 гадоў.
hroźba — беларуская лацінка
Слова грозьба (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік грозьба — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гром + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гро́знасць (9)
(9) гарадзьба́ ‹
› гро́зненскі (10)
(10) скарадзьба́ ‹
› гро́зны (6)
(7) хадзьба́ ‹
› гро́м (4)
(7) хвальба́ ‹
› громаадво́д (10)
(9) пахвальба́ ‹
› громаадво́дны (12)
(6) жа́льба ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.