прыпазываць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў прыпазываць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	прыпазыва́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я прыпазыва́ю мы прыпазыва́ем ты прыпазыва́еш вы прыпазыва́еце ён, яна, яно прыпазыва́е яны прыпазыва́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. прыпазыва́ла м. прыпазыва́ў н. прыпазыва́ла мн. прыпазыва́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты прыпазыва́й вы прыпазыва́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	прыпазыва́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

хлябтаць — прагна піць // піць (віно, спіртныя напіткі) у вялікай колькасці

— Мне, думаеш, лёгка? Буду там чорт ведае з кім тую гарэлку хлябтаць. (Уладзімір Караткевіч)

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

prypazyvać — беларуская лацінка

Слова прыпазываць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: