пазываць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў пазываць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	пазыва́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я пазыва́ю мы пазыва́ем ты пазыва́еш вы пазыва́еце ён, яна, яно пазыва́е яны пазыва́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. пазыва́ла м. пазыва́ў н. пазыва́ла мн. пазыва́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты пазыва́й вы пазыва́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	пазыва́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

хадзі́ць як бэ́йбас — пра гультаяватага хлопца

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

pazyvać — беларуская лацінка

Слова пазываць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: