аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пазыка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пазы́ка мн. пазы́кі |
| Родны каго? чаго? |
пазы́кі мн. пазы́к |
| Давальны каму? чаму? |
пазы́цы мн. пазы́кам |
| Вінавальны каго? што? |
пазы́ку мн. пазы́кі |
| Творны кім? чым? |
пазы́кай, пазы́каю мн. пазы́камі |
| Месны у кім? у чым? |
пазы́цы мн. пазы́ках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прысто́лак — скрыня ў стале, шуфляда
прыскры́нак — скрыначка ў куфры на бакавой сценцы для захоўвання дробных рэчаў
У маладосці мы здзекуемся з свайго арганізма, а потым ён з нас.
pazyka — беларуская лацінка
Слова пазыка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пазыка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пазыкаатрымальнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пазыва́ны (8)
(10) гера́льдыка ‹
› пазыва́ны (8)
(5) ажы́ка ‹
› пазыва́ць (8)
(6) аджы́ка ‹
› пазы́ка-ашча́дны (14)
(11) дзяржпазы́ка ‹
› пазыкаатрыма́льнік (17)
(6) му́зыка ‹
› пазыкадава́льнік (15)
(6) музы́ка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.