аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дыферэнцыроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыферэнцыро́ўка мн. — |
| Родны каго? чаго? |
дыферэнцыро́ўкі мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
дыферэнцыро́ўцы мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
дыферэнцыро́ўку мн. — |
| Творны кім? чым? |
дыферэнцыро́ўкай, дыферэнцыро́ўкаю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
дыферэнцыро́ўцы мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
умалёгаць (абл.) — умаліць, угаварыць, упрасіць, уламаць (разм.)
Я не магу ўсім падабацца, не ва ўсіх добры густ.
dyfierencyroŭka — беларуская лацінка
Слова дыферэнцыроўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыферэнцыроўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыферэнцыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыферэнцы́раваць (15)
(16) перадыслацыро́ўка ‹
› дыферэнцы́раваць (15)
(10) шпацыро́ўка ‹
› дыферэнцыро́вачны (16)
(10) пінцыро́ўка ‹
› дыферэ́нцыя (10)
(15) рэкагнасцыро́ўка ‹
› дыферэнцыяванне (15)
(9) кашыро́ўка ‹
› дыферэнцыяваны (14)
(10) клішыро́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.