аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дыферэнцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыферэ́нцыя мн. дыферэ́нцыі |
| Родны каго? чаго? |
дыферэ́нцыі мн. дыферэ́нцый |
| Давальны каму? чаму? |
дыферэ́нцыі мн. дыферэ́нцыям |
| Вінавальны каго? што? |
дыферэ́нцыю мн. дыферэ́нцыі |
| Творны кім? чым? |
дыферэ́нцыяй, дыферэ́нцыяю мн. дыферэ́нцыямі |
| Месны у кім? у чым? |
дыферэ́нцыі мн. дыферэ́нцыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пашлі дурнога, а за ім другога.
Прыказка.— Хвалюешся?
— Трохі.
— Першы раз?
— Не, я ўжо шмат разоў хвалявалася...
dyfierencyja — беларуская лацінка
Слова дыферэнцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дыферэнцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыферэнцыяванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыферэнцы́раваць (15)
(16) аўдыёканферэнцыя ‹
› дыферэнцыро́вачны (16)
(15) партканферэ́нцыя ‹
› дыферэнцыро́ўка (14)
(13) інтэрферэ́нцыя ‹
› дыферэнцыяванне (15)
(10) рэферэ́нцыя ‹
› дыферэнцыяваны (14)
(11) прэферэ́нцыя ‹
› дыферэнцыяваны (14)
(11) канкурэ́нцыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.